خبری که این روزها در صدر اخبار جهان قرار گرفته، درگیری حزب الله لبنان با اسرائیل است. اگر هم پایین صفحه را نگاه کنی یا در گوشه و کنار ها چشمی بگردانی، خواهی دید نظرات رهبری و ریاست جمهوری و این و آن مقام ایران را با تیتری کوچکتر. آنچه به نظرم مهم تر رسید از بررسی این جریان این بود که آیا دخالت ایران در این زد و خورد ها بجاست به خصوص در چنین شرایط حساسی در عرصه ی بین الملل؟
و چند نکته به نظرم آمد که می تواند در این چند مورد خلاصه شان کرد:
1.نتیجه این درگیری ها از دو حالت خارج نیست:
حالت اول اینکه یکی غالب و دیگری مغلوب می شود.
و در حالت دوم همان طور که بی دلیل شروع شده، بی دلیل هم تمام می شود و حزب الله لبنان ناگهان سکوت می کند و اسرائیل هم می نشیند سر جایش و خلاصه داستان به طریقی به پایان می رسد چنان که سال هاست چنین شده.
در مورد حالت اول: هر سیاستمدار با تجربه و آینده نگری می داند بر روی بازی که برنده و بازنده آن را "قطعا" مشخص نیست نباید سرمایه گذاری کرد و ومهم تر از آن می داند که اگر امکان پیشبینی هم باشد احتمال برد طرفی که امکانات بیشتری دارد بیشترست و انگشت نمی گذارد روی بازنده.
و در حالت دوم: در چنین مواردی کاسه کوزه ها سر آن کسی می شکند که دخالت نا به جا کرده و حتی گاهی او قربانی می شود برای آشتی و اگر هم چنین نشود هم حداقل اینست که می شود هم از این جا رانده و از آن جا مانده و هم بهایی پرداخته.
2.مساله اینست که سیاست های هر دو جریان ضد حقوق بشر و ضد ارزش های انسانیست. پس پشتیبانی از هر یک مساوی با هم سو شدن با این جریان هاست و به شدت مضر، به خصوص برای ما.
3.به دلیل اینکه ایران پیرامون تامین تسلیحاتی حزب الله مورد ظن قرار گرفته حمایت از این گروه مهر تاییدی خواهد بود که این شک را به یقین تبدیل می کند و این غیر منطقی نیست اگر بپندارند کشوری که رهبرش از مسلح بودن حزب الله دفاع کند به آنها سلاح هم بدهد. و اگر این تایید شود قید انرژی هسته ای و این ها را که هیچ، قید امنیت ملی را هم باید زد.
4.سخنانی که به گونه ای دال بر تمایل ایران به ادامه ی جنگند این نگرش را در افکار عمومی جهان تقویت خواهند کرد که ایران سعی در تشدید این نا آرامی دارد تا مساله ی انرژی هسته ای به فراموشی سپرده شود.
5.ایران چون خود به نوعی ناقض حقوق بشر است، اعتراضش به اعمال هیچ یک از دو طرف نمی تواند مشروعیت داشته باشد.
6.کشوری حق دارد خود را سرگرم مسائل کشور های دیگر کند که خود هزار و یک مشکل نداشته باشد چه در عرصه داخلی و چه خارجی.
- البته این ها همه فقط در مورد دخالت ها و موضع گیری هایی بود غیر از کمک نظامی و مانند آن . کمک تسلیهاتی به کشوری که در حال جنگ است، در هیچ شرایطی نه از لحاظ انسانی پذیرفته است و نه حتی اندکی مورد تایید جهانیان.

:: نوشته شده توسط اتحادیه در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385