در روزی که قصد نوشتن کردم سعی بر ان داشتم تا حد امکان نقد کنم و پرسش ها و مشکلات بسیاری را که موجود است ببینم و  انها را روشن بنمایم . هر چند در مواقعی ناگزیر  به کاری دیگر شده ام و در مقابل توجیهات عده ای که برای کم کاریهای خود  حتی حاضر به توهین به دیگران  هستند برای مقابله با توهین به محسنات طرف مقابل بیاندیشم و بپردازم. اما همیشه بر این باور بوده ام که در جامعه ای به مانند جامعه ما بهترین روش که خود می پسندم تاکید بر نداشته هاست و باید نداشته های خود را فریاد بزنیم  تا نداشته ها سمبل دارندگی قلمداد نشود .اما بد ندیدم اینجا به یکی از داشته هایمان بپردازم

علی اکبر موسوی خویینی از نمایندگان مجلس ششم است همان نمایندگانی که با تمام انتقادها و کم کاریها باز افرادی از انان هست که کارنامه خوبی از خود جای گذاشته باشند از افرادی به مانند انصاری راد  ریس کمیسیون اصل نود تا افرادی به مانند دادفر و حقیقت جو و لقمانیان و مزروعی می توان نام برد البته من به افکار و راهکارهای امروزین بعضی از اینان کاری ندارشته و ندارم و نمی توان از کارهای خوب گذشته انان بی توجه گذشت اما حکایت موسوی خویینی جدای از اینهاست

در جامعه ما و در همه ابعاد اینطور بناشده است افراد ابتدا خود را مردمی تلقی می کنند در جمعهای مردمی حضور می یابند و خلاصه مارک مردمی بر خود می نهند تا زمانی که احتیاج به مردم داشتند بتوانند از ان استفاده لازم را ببرند اما به محض انکه کارشان با مردم تمام شد دیگر خود را فراتر از ان می دانند که کارهای پیشین را انجام بدهند و بسیاری اوقات با توجیهاتی تکراری از کمبود وقت و مسائلی دیگر می نالند البته شاید منظور انان کسر شان باشد اما

موسوی خویینی یکی از نمایندگان جوان مجلس ششم بود نماینده ای که در زمان اصلاحات و از طرف جامعه دانشجویی وارد تشکلات دوم خردادی شد و یکی ازنمایندگان شجاع جنبش دانشجویی در مجلس بود هر چند ان مجلس  بعضا کارهای خوب و در مقابل کوتاهی های زیادی در کارنامه خود دارد اما کارنامه موسوی خویینی و چند همکار جوان ایسان به نسبت شفاف تر از دیگران است و البته قصد پرداختن به جزییات را ندارم

اما بعد از مجلس ششم بسیاری از نمایندگان چه انهایی که در ان زمان فعال بودند و یا در تیررس رسانه ها بودند و چه انهایی که در ان زمان هم سکوت را اختیار کرده بودند بعد از اتمام مجلس و ورود به عرصه عمومی اغلب سکوت را اختیار کردند البته می توان از چند نفری نام برد که خلاف  ان جریان عمل کرده اند و بیگمان موسوی خویینی یکی از اینهاست

در مراسم ها و مناسبات متعدد پیش رو موسوی خویینی نقش فعالی داشته است و بخصوص در بیداری و زنده نگهداشتن دانشجو ودانشگاه فعالیت زیادی از خود نشان داده است

اما ان چیزی که بیشتر درخور ستایش است حضور موسوی خویینی در اکثر مراسمهایی است که برای اشخاص مختلف و در شرایط سخت تشکیل شده است و در این مراسم بدون شک افراد سیاسی و فرهنگی تا حد امکان شرکت نمی کردند و به بیان دیگر با شرکت در چنین مراسمهایی پیوند خود را با حاکمیت قطع نمی کردند اما موسوی خویینی با شواهد متعدد در اکثر مراسمها شرکت جسته و بدون چشمداشت از پست و مرتبه خود همراه و همیار دیگران بوده است

مراسمهای مختلفی که برای اکبر گنجی گرفته شد خود نمونه های واضحی از این دست است و همچنانکه در یکی از این مراسم به شدت وی را زخمی کردندو البته قصد بازداشت ایشان را داشتند هر چند بعد تصمیمی دیگر گرفتند و همچنین در یکی از مراسمهایی که در منزل اکبر گنجی برگزار شده بود و البته از افراد معروف داعیه دار جامعه مدنی افراد زیادی هم شرکت نکرده بودند موسوی خویینی در ان مراسم نه تنها حضور داشت بلکه در زمانی که هنوز نام منصور اصانلو بر زبانها نیافتاده بود در ان مراسم خبر از ملاقات خود با خانواده اصانلو داد و از چگونگی شرایط انان خبر داد

 همین تجمع اخیر زنان که ظاهرا دلیل دستگیری ایشان قلمداد می شود از افراد معروف داعیه دار مدنیت و عرصه عمومی کسی حضور نمی یابد اما موسوی خویینی اینبار هم دیگران را تنها نمی گذارد

در جامعه ما نوعی نگرش خاص وجود دارد افرادی در جامعه مطرح می  شوند که دارای شلوغی زیاد  در محدوده اطراف خود باشند حال چه این شلوغی حاصل عمل شجاعانه خود شخص باشد که می توان به امثال اکبر گنجی اشاره کرد یا اینکه افرادی خوش صحبت و یا خوش سخن در شعارها خوب جلو می روند اما در میدان عمل دیده نمی شوند که از این دست افرادی بسیار در جامعه ما یافت می شوند

و در این بین شاید موسوی خویینی  شامل هیچکدام از این نباشد اما کارهای بسیار زیادی انجام داده و در سکوتی خاص ودر بسیاری از میدانها حاضر بوده و بیگمان نقشی بسیار در فعالیتهای مدنی داشته است

شاید این کلام گفته شود همه ما زمانی که فردی در گرفتاری واقع می شود یاد او می افتیم اما من در بسیاری از نوشته هایم از ایشان یاد کرده ام و بسیاری از اوقات بوسیله دوستان دانشجو مورد عطاب واقع شده ام که تا کی می خواهید به نمایندگان دانشجویی منتسب به حکومت چشم امید داشته باشید

و نکته ای که بخاطرم امد این است که کارهای موسوی خویینی از چشمان تیز بین ماموران حکومت دور نمانده و همه خوب میدانند به خاطر تمام رفتارهای برونی او این موقعیت را برای جلب او مناسب دیده اند  رفتارهایی که همین اواخر با نوشتن نامه ای به هاشمی شاهرودی ادامه یافت و با شرکت در تجمع زنان کاسه صبر مقامات به سر امد

اما همین نکته که چشمان تیزبین انها ان را می بیند از زیر نگاههای روزانه ما رد می شود و ما از کارهای مردمدارانه ایشان گذر کرده و می کنیم حال با جمیع شرایط امید است امثال اینان را بیشتر شناخته و فارغ از نامها و عنوانها به کارهای موثر و حضورهای موثر ایشان بیشتر توجه کنیم

و لازم به توضیح است در حالی این مطلب را می نویسم که منظور از این نوشته و دلیل این نوشته زندان رفتن ایشان نیست زیرا همه بخوبی می دانیم شرکت در چنین تجمعی در چنین سطحی و هر برداشتی هم که از ان به وسیله مقامات بالا شود نمی تواند سبب  به زندان افکندن شخصی شود و دلیلی برای زندان ماندن ایشان وجود ندارد و شاید برای تهدید از شرکت در چنین مراسمهایی با ایشان برخورد کرده باشند هر چند ایشان  نماینده مجلس هم بوده  و ماموران امنیت در هنگام بازداشت ایشان برایشان این چیزها هم مهم نباشد

و  وظیفه تمام کسانی که ادعای مردمی بودن و از نگاهی دیگر به دنبال حقوق دیگران هستند در مقابل بازداشت ایشان سکوت نکنند و برای شخصی که در تمامی شرایط برای همه وارد میدان شده است میدان را خالی نکرده و برای ازادی  سریعتر وی تلاش کنند

اما  در پایان  چقدر تلخ است در کشوری که نماینده ای از مجلس برای کشف و برچیدن زندانهای انفرادی و اقرارهای بی محل  تلاش بکند اما چند سال بعد  نه تنها اقدامات وی جواب نمی دهد بلکه خود اسیر یکی از همین بندها بند ۲۰۹ زندان اوین بشود