هنوز يکی دو ماهی از انقلاب اسلامی نگذشته بود که مردم ايران متوجه اشتباه تاريخی خود شدند و به مقاومت در برابر رژيم اسلامی پرداختند. بخشی در گوشه و کنار کشور دست به اسلحه بردند و بخش بزرگتر با سلاح فرهنگی به مقاومت منفی روزانه روی آورد. ملت ، منتظری را گربه نره ، رفسنجانی را کوسه و مهدی بازرگان را ملا نصرالدين ناميد و بيزاری خود را از اين جماعت و پندار و کردار قرون وسطايی شان نشان داد.

اگر در سال های نخست، افراد و مسئولان جمهوری اسلامی هدف استهزا و انتقام مردم بودند ، چند سالی است که تمامی دستگاه فکری آنان به پرسش و چالش کشيده می شود. از خاطرمان نرفته است که دو سه سال پيش در يک نشريه دانشجويی ، در نمايشنامه ای به نام ""شب کنکور"" ، خواست موفقيت در زندگی زمينی و اين جهانی، بر اجابت دعوت امام دوازدهم شيعيان برای پيوستن به او چربيد و نسل پس از انقلاب مذهبی به استعانت از چاقوی بی اعتنايی و زور، باورهای مذهبی را از سر راه پيشرفت خود برداشت و نشان داد تا کجای کار حاضر است که جلو برود و بی شک هم خواهد رفت. و جمهوری اسلامی با تمام يال و کوپال خالکوبی شده اش طبعا نتوانست در برابر نمايشنامه ای که در جهان پخش و خوانده شد و در اسناد بلوغ فرهنگی و مقاومت ملتمان جای ويژه يافت ، کاری کند. و اين تازه گام اول بود.

در اين ماه در تهران فيلم سينمايی ""مارمولک"" در سه روز اول نمايش، رکورد فروش را در تاريخ نمايش فيلم در ايران شکست. مارمولک داستان آدم کلاهبرداری است که در لباس آخوندی از زندان فرار می کند و برای آنکه بتواند بدون مزاحمت به زندگی انگلی خود ادامه دهد همچنان با پوشش آخوندی زندگی می کند. ساخت اين فيلم و نمايشش در زير سانسور اسلامی نشانه فرو رفتن حکومت در باتلاق اضمحلال است.

در ۱۹ اسفند سالی که پشت سر گذاشتيم نيز نشريه هفتگی طبرستان که بر بالای صفحه نخست خود ، پرچم سه رنگ ايران و عبارت ""صدای مردم ايران"" را قرار داده است ، در کنار عکس بزی مقاله ای به نام ""همه بدبختی ما از اين «بز»ها و بز زاده هاست"" چاپ کرد و با زبان استعاره به بيان واقعيت امروز کشورمان پرداخت. چاپ اين مقاله سبب شد که به دستور قوه قضاييه جمهوری اسلامی نشريه طبرستان توقیف گردد.

هر چند اين مقاله در بسياری از نشريه های برون مرزی ايران چاپ و نيز در سايت های فارسی زبان منجمله سايت خبری ""ايران و جهان"" قرار داده شده است ، وظيفه ی نشر ، گستراندن و پشتيبانی از خواست های آزادی خواهانه مردم کشورمان و نيز نشان دادن شعله های مقاومت در شب سرد و طولانی جمهوری اسلامی حکم می کند که بنوبه خود در ثبت و ارائه آن بکوشيم. متن کامل مقاله نشريه طبرستان را می خوانيد:
""با آنکه کارشناسان کشاورزی و سازمان مراتع و متخصصان حفظ و احيای مراتع بارها و بارها وجود «بز» را خطر بزرگی برای مراتع و آب و خاک کشور دانسته اند معهذا مشاهده می شود هر روز به تعداد «بز»های کشور اضافه می گردد و حتی «بز» گر هم در ميان اين همه «بز» ديده می شود.

«بز»ها که علامت مشخصه آنها ريش بلندشان است و اين ريش بلند آنها را در ميان گله گوسفندان متمايز می سازد.
۱ ـ دارای پنجه های تيزی هستند و با پنجه های تيز خود بروی منابع با ارزش دست اندازی ( ! ) می کنند.
آنها روی دوپای عقب خود می ايستند و به تنه درختان پنجه می کشند و باعث نابودی درختان می شوند. ( سرشاخه های درختان را هم می خورند و باعث خشک شدن درخت می شوند ! )

۲ ـ با پنجه های تيز خود پاي ريشه درختان و گياهان را شخم می زنند و باعث تخريب خاک می شوند.
گياهان خودروی مراتع را از ريشه می کنند و از بيخ و بن می خورند و به اين ترتيب هر جا که «بز» چرا کند پس از مدتی عاری از هر نوع گياه و رستنی می گردد.

۳ ـ بز حيوان ناسازگاری است و مرتبا در ميان گله گوسفندان بدنبال قدرت طلبی و خودنمايی و زيرپا گذاشتن حقوق گله گوسفندان می باشد و در اين رهگذر بعضا با استفاده از رانت شاخ خود ( ! ) به چشم و چار گوسفندان بينوا می کوبد و با اعمال خشونت و سرکوب گوسفندان را مرعوب کرده ، خفقان سياسی راه می اندازد و آزادی بع بع گوسفندان را سلب می نمايد..

بز ها معمولا تعدادی بزغاله هم دارند و اين «بز» زاده ها ( ! ) که معمولادر سايه پدر خود حرکت می کنند چمن ها و علف های مرغوب صحرا را تصاحب کرده و قسمت های مرغوب زمين و امکانات طبيعی و خدادادی را غارت می نمايند.

درگذشته برنامه وسيعی برای «بز»زدايی از کشور وجود داشت و قرار بود نسل «بز» در کشور برانداخته شود اما متاسفانه به اين وعده ها و برنامه ها عمل نشده و حاليه «بز»ها در اکثر نقاط کشور ديده می شوند. جا دارد مسئولين امر برای احيای جامعه گوسفندی و پيشرفت و توسعه مراتع و حشم داری و رفاه جامعه احشام، پنجه تيز اين «بز»های زبان نفهم سيری ناپذير را از سر گوسفندان کوتاه نمايند. در حال حاضر در بسياری از کشورهای جهان به «بز» به عنوان يک جانور مزاحم نگاه می کنند و «بز» ها فقط در کشورهای عربی و گرم و سوزان و بعضی ممالک آفريقايی، آنهم در صحاری گرم و بی آب و علف وجود دارند.

اکنون که مضرات «بز» و بززاده ها (بزغاله) بر همگان روشن شده است جا دارد گوسفندان محترم و حشم داران و مرتع داران عزيز اوپوزيسيون فعالی برای مبارزه قاطع با «بز» ها تاسيس و پنجه «بز» ها را از اين آب و خاک کوتاه کنند.

به هر حال بنظر می رسد بخش اعظم بدبختی ما ناشی از «بز» بياری باشد و خدا لعنت کند کسی را که پای «بز» را به اين مملکت باز کرد


نویسنده: بهمن ساوجی زاده