شعری برای دوستان اصلاح طلب :

بی انقلاب مشکل ما حل نمی شود

وین وحی بی مجاهده منزل نمی شود

از دزدی است و راه حرام٬ آنچه هست و نیست

پول حلال کاخ مجلل نمی شود

خود تن مده به ظلم که بی اتقیاد و میل

زالو به خون هیچ کس انگل نمی شود

هشدار٬ مشکلات تو در مجمع ملل

ای دوست٬ طرح اگر بشود٬ حل نمی شود

خود فکر کار باش٬ که قولی مدلل ست

توفیق بی جهاد مدلل نمی شود

باور مکن٬ بدون چهل سال ارتیاض

بیخود کسی محمد مرسل نمی شود

من تشنه حقیقت محضم٬بگو  (گدا)

بی انقلاب مشکل ما حل نمی شود

پشت این پنجره ٬ جز هیچ بزرگ٬هیچ چیز نیست.

۱-دوستان وبلاگ نویس مثل اینکه شستوشوی مغزی شدن و دوباره دارن تبلیغات اصلاح طلبان رو می کنن . توی این مدت من به این نتیجه رسیدم که اصلاح طلب ها شباهت زیادی به چپی ها دارن ... معمولا این دو دیدگاه دچار تعصب بیجا نسبت به جایگاه خودشونن ... یعنی واسه هر انتقادی هم کور هستن هم کر ... یعنی اینکه کار ندارن به اینکه ۸ سال قدرت رو در دست داشتن و تو این مدت هیچ کاری نکردن و با علاقه ی بیش از حد ٬ ائتلاف تشکیل می دن برای رای جمع کردن مثل [+]  .البته در این گروه(اصلاحات)دو دسته وجود دارن یکی جوانهای هستن که علاقمند به کار سیاسی هستن و چون در ایران فضای خفقان اجازه عرض اندام (بجز خودی ها) به کسی نمی ده ، در نتیجه یک عده جوانانی که به بلوغ سیاسی نرسیدن سراغ این گروه میرن ، و از طرف دیگه دست راستی های هستن که فضای برای رشد در سمت راست ندارن و توان مبارزه با سران راست رو هم ندارن به سمت چپ یعنی اصلاحات گرایش پیدا می کنن که اغلب اینها سود جو و منافع طلب هستن و با ترشیدن ریش و عوض کردن مدل مو و لباس میان و در انتخابات با چهره ی عوض شده و در نقش یک کاندید از نسل و جنس جوان حاضر می شه . مسخره تر از همه اینکه وبلاگ نویس هم شده توی این مدت سيدشهاب الدين طباطبايي . البته باید به جلسه چند روز پیش اشاره کنم که همین چهره با وبلاگ نویسان کنفراسی داشته که وبلاگ نویسانی که در این مدت دچار بدترین دردسرها بودن به زندان رفتن ، فیلتر شدن ، هک شدن و تازه یاد آنها افتادن ، متاسفانه خیلی از وبلاگ نویسان عقده ی تحویل گرفتن داشتن یعنی تا یکی بهشون چراغ سبز نشون داد ٬ تمام پست های وبلاگ رو بهش اختصاص که نمی دن هیچ براش کنفراس و نشست تبلیغاتی هم می زارن . واقعا جای تاسف داره برای این وبلاگ نویسان ، کشف جدید دیگه این بود که اصلاح طلب ها شباهتی هم به دمکرات های آمریکا دارن یادمه در انتخابات آمریکا بیشتر مردم رفتن به کلینتون رای دادن البته نه بخاطر دمکرات بودنش فقط بخاطر چهره و تیپش و بعضی ها اونو (بیلی جون) صدا می کردن ، اصلاحاتی ها هم به هر صورت دارن رای میدن یعنی فقط به خاطر تیپ و چهره خاتمی و اینکه این کاندیدها نور چشم و مورد تایید ایشون هست ، در بیشتر وبلاگهاشون که برید به جای عکس خودشون عکس خاتمی رو گذاشتن و مرتب عکسشو با دستمال تمیز می کنن و قربون صدقش می رن و برای خوشنودی آقا (2) مقاله از وصف خندهاش می گن . من این موضوع را با دیدن لینکی به اسم(سید همیشه خندان من٬ خاتمی) دریافتم که البته کشف بزرگی در زمان خودش محسوب می شه . البته به این موضوع باید اشاره کرد که تب انتخابات در دنیای مجازی گرمتر از دنیای واقعی هست . این روزها تبلیغات اینترنتی بیشتر پوسترهای خیابانی هست .

2) 16آذر امسال خوب برگزار شد و زیاد درگیری به وجود نیامد . البته این سیاست رژیم هست که نزدیک انتخابات یک آزادی نیم بند به مردم داده می شه و بعد انتخابات ازشون گرفته میشه مثل همین تجمع و یا در انتخابات ریاست جمهوری ٬بعد از پیروزی ایران و راه یابی به جام جهانی و خوش حالی مردم ، هیچ گونه برخوردی به وجود نیامد حتی مامورین ، خود با مردم شادی می کردن که این خود غیرقابل قبول است . مدت ها بود که فکر می کردم نسل و ریشه چپ از ایران و دانشگاها بریده باشد ولی این طور نبود و با نهایت تعجب دیدم که پلاکاردهای قرمز و با شعار های چپی (آزادی ٬ برابری ، عدالت اجتماعی) در همه عکس ها وجود دارد . من فکر کرده بودم در نهایت دو تا سه استاد آن هم چند پیرمرد در دانشگاه تهران چپی باشند ولی اکثرا چپی ها جوان بودن البته باز به این نکته توجه کنید که مردم و به خصوص قشر جوان ایران از روی احساس تصمیم گیری می کنند نه از روی عقل و این نکته که نصف چپی های جوان ایران شاید با گوش دادن به اشعار شاملو یا نگاه کردن به برنامه ی دکتر مرتضی محیط  ، چپی شدن و در سال های آینده متوجه می شوند که چپ از حرف تا عمل فاصله دارد و باید واقعیت ها رو بچسبن تا ایده آل هاشونو . مثلا اینکه در روز دانشجو به جای بلند کردن تابلوی برابری٬عدالت اجتماعی ، تابلوی تحت عنوان آزادی باطبی  یا سنجری یا  یادی از اکبر محمدی می کردن . یک پیشنهاد هم دارم برای بهتر دانستن این که در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ چه گذشت باید کتاب (همراه با مصدق و دکتر فاطمی) رو بخونین که اگه وقت کردم براتون چند خطی از اونو  تعریف می کنم نوشته ی اکبر نجمی.. تقریبا مثل ۱۸ تیر خودمون هست.

۳) وضع خودم این روزا خیلی بهم ریخته ست ..دیگه آماده سفر هستم . فکر کنم هفته دیگه تهران باشم .همه کارهامو انجام دادم . مدرکمو گرفتم فقط مونده یک خرده حسابی که با کسی دارم . امروز رفتم پیشش و گفت : برو هر موقع میلم کشید پولتو می دم .. خیلی خجالت کشیدم .تقریبا زبونم بند اومده بود می خواستم چیزی بگم که لکنت پیدا کردم وقتی می خواستم برم بیرون از روی عصبانیت مسخرش کردم و رفتم (عرب اردن هست) . رفتم خونه .. خیلی عصبی بودم و تنهای توی خونه حالمو بدتر می کرد که به اجبار رفتم بیرون و قدم زدم. چه روزه بدی بود حسابی پیش خودم ضایع شدم .. اومدم روی نت و وارد پالتاک شدم و دیدم سلطنت طلبان روی سر در رومشون نوشتن ۱۶ آذر ننگ تاریخی و سکویی داره مردم رو به سولابه می کشه (مثل هیشه با اسم رضا پهلوی و سلطنتش).در وضع چند وبلاگ رو باز کردم که همشون از انتخابات می گفتن و باز عکس خاتمی رو پرچم کرده بودن.. دیگه تحمول نکردم و کامپیوتر رو از برق کشیدم .. به طور کل موضوعات و مشکلات برای فکر کردن و نوشتن در دنیای ایرانی هر ۴ سال یک با تکراری می شه..